Ανοιχτή θάλασσα θα είναι ο Αρκτικός έως το 2030. Θα επιδεινωθεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Φόβοι για πλημμύρες που θα επηρεάσουν το 25% του πληθυσμού της Γης
Χωρίς πάγους θα μείνει ο Αρκτικός Ωκεανός κατά τη θερινή περίοδο σε 20 χρόνια από σήμερα προειδοποιεί κορυφαίος επιστήμονας από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Οι εξαιρετικά δυσοίωνες προβλέψεις των ειδικών για το μέλλον της Αρκτικής και κατά συνέπεια της πανίδας στην περιοχή, είναι σαφής ένδειξη της κλιματικής αλλαγής και θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη στη σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών τον Δεκέμβριο στην Κοπεγχάγη, επισημαίνει η επιστημονική κοινότητα.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Πίτερ Γουάνταμς, που μελετά τους πάγους της Αρκτικής από το 1960 έως το 2030, ο Αρκτικός Ωκεανός θα είναι μία… ανοιχτή θάλασσα. Η κορυφή της Γης θ αλλάξει χρώμα από ψηλά. Θα φαίνεται μπλε αντί για λευκή στις φωτογραφίες που λαμβάνουν οι δορυφόροι και τα πλοία θα μπορούν να χαράξουν καινούργιες πορείες για τη Βόρεια Ρωσία. Σημαντικό μέρος της τήξης των πάγων το καλοκαίρι θα πραγματοποιηθεί εντός μίας δεκαετίας, ωστόσο οι χειμερινοί πάγοι θα διατηρηθούν για εκατοντάδες χρόνια.
Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη από το λιώσιμο των πάγων θα είναι η γρήγορη πλεύση των πλοίων, καθώς και η ευκολότερη πρόσβαση σε πηγές πετρελαίου και αερίου. Οσον αφορά τις μακροπρόθεσμες συνέπειες, η απώλεια ή η αλλαγή των μόνιμων χαρακτηριστικών του πλανήτη αναμένεται να επισπεύσει την υπερθέρμανση και να καταστρέψει την πανίδα της Αρκτικής, όπως οι φώκιες και οι πολικές αρκούδες .
Ο δρ Μάρτιν Σόμερκορν, υπεύθυνος του Προγράμματος για την Αρκτική του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση, θεωρεί ότι η προβλεπόμενη μείωση των πάγων θα επηρεάσει ευρύτερα όλο τον κόσμο.
Το λιώσιμο των πάγων, υπογραμμίζει, θα μπορούσε να προκαλέσει πλημμύρες που θα επηρεάσουν το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού, σημαντική αύξηση των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και ακραίες αλλαγές στις παγκόσμιες καιρικές συνθήκες. Επιπλέον, η αύξηση της θερμοκρασίας αναμένεται να θέσει σε κίνδυνο την παγκόσμια παραγωγή τροφίμων και τα αποθέματα νερού.
Σκληρή πραγματικότητα
Από την πλευρά του, ο Βρετανός υπουργός Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Εντ Μίλιμπαντ, υποστηρίζει πως η έρευνα του Γουάνταμς αποτυπώνει τη σκληρή πραγματικότητα του φαινομένου του θερμοκηπίου και επιπλέον ενισχύει την ανάγκη για μια φιλόδοξη συνολική συμφωνία στην Κοπεγχάγη.
Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα «Χέραλντ Τρίμπιουν», το μεγαλύτερο εμπόδιο στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις του Δεκεμβρίου δεν θα είναι το πόσο θα δεσμευτούν οι μεγάλοι ρυπαντές, ΗΠΑ και Κίνα, να μειώσουν τους ρύπους που εκπέμπουν, αλλά το κόστος που θα επιβαρυνθούν οι αναδυόμενες οικονομίες, Βραζιλία, Ινδία και Κίνα, για να υιοθετήσουν την πράσινη τεχνολογία. Σύμφωνα με τους οικονομικούς αναλυτές, το κόστος θα φτάσει τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο έως το 2020.
ΜΙΝΑ ΑΓΓΕΛΙΝΗ
mina@pegasus.gr
